ХХ ғасырдың басы — қазақ қоғамы үшін тек саяси өзгерістер кезеңі ғана емес, сананың сілкінісін бастан өткерген, ұлттың ішкі құрылымы қайта таразыланған уақыт еді. Бұл дәуірде әйел тағдыры — қоғамның ең осал, бірақ ең өткір мәселесіне айналды. Қыз баланың орны, оның білім алуы, еркіндігі мен құқығы туралы сөз айту тек әлеуметтік емес, азаматтық батылдықты талап ететін қадам болатын.