«Олар келіп, қашан кетесің деп, маған дайын қағазды ұсынды. Онда менің баладан бас тартатыным туралы жазылған еді. «Қызым, мына жерге қол қою керек» деді. Мен ойланбастан қол қойдым. Себебі мен тоғыз ай бойы ол баланы жек көрдім. Осыдан соң үш күннен кейін кетуім керек болды. Бірақ мен кете алмадым. Сол перзентханада болдым. Мені ол жерден түрлі себептермен қуды. Ал мен қызыма бауыр басып қалған едім». Бұл осыдан 30 жыл бұрын зорланған Наташа Қалымбетованың сөздері.