Қазақ арасында «кішкентай баланы айнаға көп қаратпа» деген тыйым жиі айтылады. Үлкендер мұны кейде «баланың тілі кеш шығады», «шошып кетеді» немесе «жаны әлсіз болады» деп түсіндіреді. Бұл сөздер кейбіреуге жай ғана ырым сияқты көрінгенімен, оның астарында халықтық тәжірибе, бала психологиясын бақылаудан туған түсінік және мәдени сенімдер жатыр. Ендеше бұл тыйым қайдан шыққан және оның қандай негізі бар? Тарқатып көрелік.
Басқа
