Түркі өркениетінің мәдени өзегін сөз өнерінің синкретті табиғаты қалыптастырған. Көне түркі бітіктас жырларындағы Тәңірлік сенім, ерлік, елдік ұғымдары кейінгі дәуірлер поэзиясының рухани діңгегіне айналды. Бұл мәдени жад бүгінгі қазақ әдебиетінде де жаңа мағынада жаңғырып отыр.