XIII–XV ғасырларда Еуразия кеңістігінің саяси және мәдени келбетін айқындаған Алтын Орда (Жошы ұлысы) тек алып империя ғана емес, өзіндік әдебиеті, жазба мәдениеті мен рухани дәстүрі қалыптасқан ірі өркениет орталығы болды. Көп жағдайда Алтын Орда тарихы әскери жорықтармен, хандар арасындағы билік күрестерімен байланыстырылып келеді. Алайда бұл мемлекеттің мәдени мұрасы, әсіресе әдебиеті, оның саяси жетістіктерінен кем түспейді. Алтын Орда дәуірінде түркі халықтарының ортақ әдеби тілі қалыптасып, кейінгі қазақ, ноғай, татар, башқұрт, қарақалпақ және қырым татарлары әдебиеттерінің дамуына негіз болған көркем шығармалар дүниеге келді. Бұл кезең әдебиеті көшпелі дала мәдениеті мен ислам өркениетінің тоғысуынан туған ерекше құбылыс ретінде бағаланады.