Тарихи дәстүр ұғымы көбіне өткеннен бүгінге өзгеріссіз жеткен құндылықтар жүйесі ретінде түсіндіріледі. Алайда дәстүрдің өміршеңдігі оның өзгермей сақталуында емес, жаңа тарихи жағдайларға бейімделу қабілетінде жатыр. Сондықтан дәстүр мен жаңашылдықты бір-біріне қарама-қарсы құбылыстар ретінде қарастыру жеткіліксіз. Кез келген тарихи кезеңде жаңаның пайда болуы бұрыннан бар мәдени тәжірибемен белгілі бір деңгейде байланыста жүзеге асады.