Көнеден келе жатқан үрлемелі саз аспаптарының бірі – сыбызғы. Қазақтың рухани әлемінде сыбызғы үні тек әуен ғана емес, елдің тұрмыс-тіршілігімен, табиғатпен, жылқы мінезімен, көшпелі өмірдің ішкі ырғағымен астасып жатқан ерекше құбылыс. Сыбызғының қоңыр үні кейде кең даланың тынысын, кейде тау өзендерінің толқынын, кейде адам көңілінің шерін жеткізеді. Сондықтан да бұл аспапта орындалатын күйлер тыңдаушыны терең сезімге бөлеп, жүрек қылын қозғайды.Сыбызғышылық дәстүр, әсіресе, Алтайдың төрт тарабын мекендеген қазақтар арасында ежелден кең өріс тапқан. Арғы замандарды айтпағанда, ХІХ ғасырдан бергі кезеңде осы өңірде өмір сүрген көптеген белгілі сыбызғышылар, олардың күйлері мен күй аңыздары халық жадында сақталып келеді. Сол бай дәстүрдің ішінде аты ерекше аталатын тұлғалардың бірі – даңқты би, ел бастаған қайраткер, орақ тілді шешен, балуан, күйші әрі сыбызғышы Жылқышы Ақтайұлы.