Көктемнің соңына қарай қазақ даласында ерекше бір дәстүр басталатын. Қыстан аман шыққан ел жайлауға көшіп, бие байлап, алғашқы қымыз ашытқан кезде ауыл-аймақ жиналып, арнайы той жасаған. Бұл дәстүр қымызмұрындық деп аталады. Қымызмұрындық – жай ғана ас ішу немесе қонақ күту емес, көшпелі өмірдің бір маңызды кезеңін білдіретін салт. Ол көктемнің толық орнағанын, төрт түліктің көбейіп, тіршіліктің қайта жанданғанын көрсететін мереке болған.