Хунза атты шағын князьдіктің тарихы өз алдына ғана маңызды емес, ол қытайлық логиканы түсінудің кілті ретінде қарастырылады: бұрынғы алым-салықтық байланыстар, автономия туралы жаңа тіл және Шыңжаң мен көршілес шекаралық өңірлерді «біртұтас Қытай» картасының ішінде сақтап қалуға деген тұрақты ұмтылыс. Коммунистер Шыңжаңға келгеннен кейін мыңдаған қазақтар, ұйғырлар, гоминьдандық шенеуніктер мен әскери қызметкерлер Гималай арқылы — суықты, аштықты, ауруды және белгісіздікті еңсере отырып, елден кетуге тырысты. Көп ұзамай бұл босқындар төңірегінде жаңа күрес өрбіді: ЦРУ антикоммунистік байланыстар іздеді, Тайвань жоғалтқан провинциядағы ықпалын сақтап қалуға тырысты, Түркия түркі қоныс аударушылары үшін үмітке айналды, ал Бейжің адамдарды қайта қайтаруға ұмтылды. Бұл мәтіннің өзегінде мұқтаждық, адалдық және бөгде мемлекеттердің саяси жобаларының арасында қалған Шыңжаңның қазақ босқындары тұр.