Адамзат тарихында табиғат пен адам бір-бірінен бөлек қарастырылған емес. Бүгінгі адам уақытты күнтізбе мен сағат арқылы өлшесе, ежелгі қауымдар үшін басты өлшем Күннің қозғалысы, Айдың тууы, өзеннің тасуы, шөптің көктеуі мен құстың қайтуы болды. Жыл мезгілдерінің ауысуы тек ауа райының өзгерісі емес, тіршіліктің жаңаруы мен тоқырауының, еңбек пен тынығудың, үміт пен ризашылықтың табиғи ырғағы ретінде қабылданды. Сондықтан табиғат мерекелері адамның қоршаған ортамен үйлесімде өмір сүруінің көрінісіне айналды.
Мәдениет
